Toen ik op de basisschool zat, kwam er een keer in de week een 'handwerkjuf '. Ik heb daar niet zoveel fijne herinneringen aan. Ik weet dat je heel erg veel geduld moest hebben. Een hele handwerkles stond ik in de rij, omdat er een steek gevallen was. We leerden breien met dun katoen op naalden nummer 2. De kleur van het katoen was allang niet meer wit, maar grauw en grijs. Toch was ik altijd blij als ik weer een nieuwe steek had bijgeleerd. Van alle lapjes maakten we een lange slang. Daar was ik zo trots op. Nu ga ik zelf naar de scholen toe en probeer de kinderen vooral een beetje geduld bij te brengen. Het geluk als ze het kunstje onder de knie hebben, is volgens mij hetzelfde gebleven.
"Geluk is de reis ernaartoe en niet de eindbestemming"
(Confucius)










