06-04-11

Geheimpjes en geheimschrift ontrafelen




Vroeger hield ik een dagboekje bij. Nu schrijf en schets ik mijn ideeën op in, zoals ik ze noem, 'ideeën-boekjes'. Dit zijn geen geheimen meer en ze staan dan ook gewoon in de boekenkast. Met mijn zus Miek had ik het er laatst over wat je nu wel of niet wil laten zien (op je blog!). Sterker nog ik wil ook niet alles van iedereen zien. Ik ben wel nieuwsgierig maar ik hoef en wil bepaalde dingen helemaal niet weten. Ik wil wel zien wat voor handschrift iemand heeft maar hoef niet elk woord en iedere zin te lezen. Wat me nog steeds nieuwsgierig maakt zijn laatjes en doosjes. Zo had mijn oma en opa ('van de stad') een SECRETAIRE met heel veel vakjes en laatjes en zelfs geheime laatjes. Als kind vond ik dat zo spannend! Nu hoeven kinderen alleen nog maar op een muis te klikken en het geheim is meteen ontrafeld.  

12 opmerkingen:

  1. Ik kan me vinden in je verhaal. Mijn opa had vroeger een bureau met allerlei vakjes, kastjes, mapjes etc. Als kind heb ik daar heel vaak achter gezeten en gepeeld dat ik een winkel had etc. En ik herinner me een typemachine. Geweldig.
    Ik hou van deze verhalen. Dan kun je weer even terug naar toen! Lieve groet met hart&ziel van Sil.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldig geheimbriefjes ! Mijn buurmeisje/ beste vriendinnetje van vroeger en ik hadden een touwtje tussen onze ramen gespannen. In de kokertjes van filmrolletjes verstuurden we onze geheime briefjes. Zo spannend, ook al hadden we elkaar net gesproken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. It certainly isn't the same these days is it? We lived in a quiet street with lots of kids and we used to drop notes into each other's letter boxes which were in code.

    We had a lot of fun, it's great to think back - thanks for this post!

    Stephie x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben ook in het bezit van een heel oude secretaire, zomaar van een vriendin gekregen. Zij wou hem bij het grof vuil zetten! Wat ik behalve de laatjes zo mooi vind zijn de inktvlekken op het hout. Mijn naaimachine staat op een antieke grenen tafel. In het blad zitten allemaal gaatjes van het uitraderen van patronen, heel leuk, niet van mij maar van een naaister uit het verleden. Vaak moet ik aan de onbekende vrouw denken (kan dat überhaupt?). Veel plezier met je eigen geheimpjes, lieve groet Claudia

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal. Altijd gedroomd van een rolluikbureau.. en ja, ik heb er uiteindelijk een gekocht, en die zal ook altijd meeverhuizen. Ik ben gek op laatjes en vakjes! Geweldig!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. this table desk with secret compartments should be exciting, I do not think that with a single click now have the same feelings that once!

    I love the collage you put in the header of the blog!

    A big hug,
    Elena

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi hè, die oude boekjes enzo...Heerlijk om ze eens in de zoveel tijd eens door te bladeren en herinneringen boven te laten borrelen.
    *noflike* avond!
    Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  8. inderdaad die secretaire dingen zijn magisch, mijn opa en oma hadden er ook zo een,(opa net overleden) mmmm misschien toch maar vragen of ik die mag hebben, heeft wel een nostalgie.

    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Waar is die eigenlijk?
    Vond ik ook altijd zo'n heerlijk kastje.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooie boekjes op de foto! en ik ben gek op laatjes, kastjes, doosjes, plankjes noem maar op, geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik kwam ze laatst ook weer tegen mijn dagboeken en dacht daar moet ik wat mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. whaa wat leuk! nog meer geheimtalen :-) Ik heb heel veel materiaal verzameld: briefjes van vroeger, en heb idd ook helemaal niet de behoefte alle ins en outs van ieders tienerjaren te lezen. Maar de handschriften en originele briefjes zijn zoooo leuk om te zien!!

    BeantwoordenVerwijderen