Op zoek naar KLEUR

Ergens in de vorige eeuw heb ik kleurenleer gehad en gewerkt bij een textieldrukkerij als colorist. Ik kocht boekjes en tijdschriften, en maakte (toen ook al) veel foto's. Vervolgens werden er sfeercollages en proefdrukken gemaakt. Het was een geweldige baan en ik vind het ook erg jammer dat de fabriek er niet meer is. Wat is er ook veel verandert, die ontwikkelingen gaan zo snel. Ik vind kleur en het digitale kleurenpalet echt een moeilijk ding. Als ik kleuren zoek, doe ik dat het liefst op de manier zoals ik het in de vorige eeuw op de kunstacademie heb geleerd.

Ik wens je een kleurrijke dag toe!  

Zomertijd en lente kriebels

Dit weekend wordt de klok weer verzet. Dat betekend dat we een uurtje korter weekend hebben. Niet zo leuk en dat terwijl ik sowieso een paar uur te kort kom in het weekend. Zeg maar gerust een hele dag tekort. Het voordeel van de zomertijd is dan wel weer dat het heerlijk lang licht blijft. Ik hou van de dag en die kan voor mij niet lang genoeg duren. Enfin, alle klokjes staan weer op zomertijd en ik zeg;

"Kom maar op met die ZOMER" 

Juffrouw 'Schaduw'

Op mijn blog heb ik HIER al laten zien dat ik naar verschillende scholen ga met een paar lessen over licht en donker. Het was een geslaagde activiteit en de leerlingen zijn enthousiast als ik op de school arriveer. De nog jonge leerlingen zijn spontaan en roepen zodra ze me zien. Ik word op scholen op verschillende manieren begroet. Soms is het gewoon juf en slechts een enkeling weet mijn naam. Ik word de kunst-juf genoemd en af en toe word ik aangesproken met juffrouw-PIT, dit naar aanleiding van een liedje.

De afgelopen weken was ik juf-schaduw!

Een Franse hazenfamilie

Zo nu en dan heb ik zin om mij bezig te houden met onzinnige dingen. Het zou heel erg goed zijn als ik met de voorjaarsschoonmaak zou beginnen, maar de lente duurt nog lang. Helemaal onzinnig is dit werkje niet, want ik word hier erg gelukkig van. Alles mag, niets moet en op het einde van de dag zit ik te kijken naar een gezellige hazenfamilie.

De paashaas is een fictieve haas waarvan aan kinderen wordt verteld dat hij paaseieren brengt op Pasen. De paashaas is de niet-godsdienstige personificatie van het van origine christelijke paasfeest. Ik heb geen paashazen gemaakt, maar kaashazen. Een haasje dat leeft in de verpakking van een Frans kaasje!

Is er al een paashazendiscussie?

Het lijkt op zeefdrukken

Met een aantal docenten heb ik, een tijd geleden, een bijscholing gevolgd in Maastricht bij 'textilice'. Ik ga al jaren zeefdrukken, maar dit is iets anders. Je maakt in de cursus op een eenvoudige manier je eigen zeven. Vervolgens ga je met de zeven aan de slag. Met verschillende media maak je afdrukken op stof. Ik vind het heerlijk om samen met gelijk gestemden ideeën te wisselen. Dit zouden we veel vaker moeten doen!

Voor de handige huisvrouw

Het is volgens mij nog niet eens zo heel lang geleden dat iedere vrouw een naaikistje had. Zo'n mooi houten kistje, verdeeld in kleine vakjes. De basisinhoud was natuurlijk een schaartje, garen, naalden, een tornmesje, krijt, een meetlint enz. In de meeste kistjes zat ook een doosje met knoopjes en drukkers. Een doosje met knopspelden en een speldenmatje of speldenkussen. De drie zilveren speldenschoentjes kreeg ik van Gerty. Die stop je niet zomaar in een kistje, maar die zet je ergens neer waar iedereen ze mag zien.

Zijn ze niet prachtig?

Maken is tijd maken

Het is de laatste tijd erg druk. Druk in mijn hoofd en druk door alle verplichtingen. Ik zou wel een versnelling minder willen, maar dat ligt niet alleen aan mij. Mijn planning heb ik niet altijd zelf in de hand en hierdoor heb ik het met vlagen heel erg druk. Als ik het allemaal zelf kon inplannen, zou ik echt een dag voor mezelf willen. Een dag waarop ik me opsluit in mijn atelier en me bezighoud met... Als kunstenaar heb je wel zo'n dag nodig en misschien wel meerdere in een week. Mijn schetsboeken staan vol met ideeën.

 Ik zou ze zo graag eens willen maken!

Licht, schaduw en silhouetten 2

Tijdens de eerste les stel ik me aan de kinderen voor. Ik laat via mijn blog zien dat ik een tijd geleden een jaar lang silhouetten heb verzameld. Aan de hand van een filmpje en een liedje zet ik de les voort. Ik bereid mijn lessen altijd zorgvuldig voor, maar als de techniek mij in de steek laat...! Oh, ik ben meer van het plakken en knippen dan het werken met de nieuwe media. Het plan was dat ik "DIT" filmpje zou laten zien. Wat we ook probeerde, het digibord liet ons in de steek. Het filmpje van William Kentridge deed het gelukkig wel. Volgende week wil ik ook nog een werk van de kunstenaar Diet Wiegmann laten zien.

Nu weet ik weer waarom ik blog!

Nu weet ik weer waarom ik blog, via een linkje is het zo gemakkelijk!

licht, schaduw en silhouetten

Een hele tijd geleden kreeg ik de vraag om 3 lessen te schrijven voor het jeelo onderwijs. Ik mag meedoen aan het project; "Leren voor later". Het thema is licht en schaduw. Dan zitten ze bij mij aan het juiste adres, want in 2012 heb ik een jaar lang (365 dagen) elke dag een silhouet geüpload. Ik denk bij dit thema niet meteen aan Jip en Janneke, maar aan William Kentridge en aan Diet Wiegman. Ik hoop dat de kinderen hiervan leren, begrijpen en vooral met plezier samenwerken.

Ik ga in ieder geval enthousiast aan de slag!

Het leven is een feestje

Als het feest is hang ik meestal kleine vlaggetjes voor de ramen. Dat oogt meteen feestelijk en het heeft hier in huis ook een functie. Het is wel vaker geweest dat gasten tegen de raam lopen. Oh, dat is echt ernstig! Ze zien niet dat het een raam is, maar denken dat het een doorgang is, naar buiten. Sinds de vlaggetjes is het niet meer voorgekomen. We hebben al heel veel feestjes gevierd en soms slaan we ook wel eens een feestje over. Dat is zo af en toe ook heerlijk. Gewoon niets zeggen en stilletjes van je feestdag genieten met een klein stukje vlaai en een kopje koffie!

Sssssssssst niks zeggen!